Het verhaal

Stichting MeerMAK Kunstig Communiceren / Suzan Vermeulen

“Aan tafel onder een heel grote boom zitten goden te genieten van het eten. Ze vragen zich af waarom niemand meer in hen geloofd, en waarom de mens zo onzorgvuldig omgaat met de natuur om hem heen. Ze bedenken een plan om dat te veranderen. We moeten de mensen boos maken met een sprinkhanenplaag, zegt de een. De ander roept op om alle vulkanen tegelijkertijd te laten uitbarsten, om de mensen bang te maken. Ook al hebben ze al wat geprobeerd, niemand lijkt te luisteren. Ze hebben iemand nodig naar wie de mensen misschien wel willen luisteren, een soort profeet.

Dus vragen ze de jonge Jannes om op pad te gaan, met een leeg boek en een opdracht. Hij moet op zoek naar goede voorbeelden van de harmonie tussen mens en natuur en dat opschrijven in een verhaal, om in de toekomst de mensen te kunnen overtuigen van het belang van de natuur en het voortbestaan daarvan. Dus Jannes gaat op pad.

Tijdens zijn reis ontmoet hij verschillende bijzondere figuren, maar hun verhaal het komt steeds op hetzelfde neer: de relatie tussen mens en natuur is er een van strijd en constante verandering. Hij maakt vrienden onderweg en hij ziet dat de mythische wezens en goden soms expres roet in het eten gooien voor de mens. De mens probeert te overleven, en is daar uiteindelijk erg goed in geworden.Gewapend met duurzaamheid begeeft hij zich als een soort Don Quichot tegen de molens tussen mensen die het effect van hun daden niet meer zien, omdat hun vuilnis ergens wordt gedumpt. De mens wil consumeren, de mens wil blij zijn en gelooft dat een betegelde tuin veel onderhoudsvriendelijker is en halogeenlampen hun teint beter doet uitkomen.

Als Jannes faalt in zijn poging “het later” te veranderen is het voor één van de goden aan tafel genoeg. Er rest ons nog maar een oplossing, denkt hij. We moeten opnieuw beginnen. Voor de mens is het te laat. Alles wordt overspoeld en wast weer schoon. Maar Jannes en zijn meisje Aiofe ontsnappen en als het water weer gezakt is, is er een nieuw begin…”

Copyright: S. van Lieshout