Moeder Aarde aan het woord

De cast en crew van OER! bestaat uit een zeer uiteenlopende groep spelers en medewerkers afkomstig uit heel West-Friesland. Wekelijks stellen wij graag enkele acteurs, actrices, dansers, zangers en andere betrokkenen aan u voor met een kort interviewtje! 

De 46-jarige Fleur Bolink vertolkt in OER! de rol van de oudste van alle goden: Moeder Aarde. In het dagelijks leven werkt Fleur als trajectbegeleider in de psychiatrie. In eerste instantie had ze zich bij dit project opgegeven als zanger: ‘In een ver verleden heb ik van alles gedaan met theater: spelen, schrijven, les geven, belichten, enzovoort. Een heel gave ervaring vond ik de ministage die ik ooit deed bij de Dogtroep, inclusief het mee mogen doen aan een optreden. Je leert daar heel anders werken: niet acteren, maar handelingen uitvoeren. Een nieuwe ervaring voor mij, in een schitterende inspirerende groep. De laatste jaren heb ik me echter meer bezig gehouden met werk, gezin, zang en liedjes schrijven.’

Fleurs oog viel op een oproep in de krant en ze werd meteen enthousiast: ‘Voor mij komen bij OER! meerdere grote passies van mij samen: (spektakel-)theater, natuur, het MAK waar ik al jaren graag kom en een ecologisch thema. Ik vind het heel fijn om toch het werken met theater weer op te pakken en het is een grote eer om Moeder Aarde te mogen spelen. Deze dame is ontstaan uit grote strijd en krachten. Via haar ontstonden de overige goden en ook de mens, maar die heeft een zwarte, vernietigende kant en Moeder Aarde weet niet goed wat ze met hen aan moet.’

Op de vraag hoe duurzaam Fleur zelf is, denkt ze goed na: ‘Ik doe mijn best, maar realiseer mij ook dat alles nog weer vele malen ingewikkelder in elkaar zit dan je telkens weer denkt. En dat we als mens vooral ‘penny wise pound foolish’ zijn: geen lader in het stopcontact laten zitten, maar wel met het vliegtuig op vakantie gaan. Geen vlees eten, maar wel avocado’s laten over komen uit Nieuw Zeeland. Ik draag mijn steentje bij met zonnepanelen, met een zuinige auto, met veel vega en veganistisch, met gescheiden afval. Toch is het nog lang niet genoeg.’ Fleur is echter niet wanhopig en de uitspraak van Moeder Aarde ‘Laat het ons maar zien, Jannes,’ spreekt haar het meeste aan. ‘Deze uitspraak kan zowel hoopvol als wanhopig geïnterpreteerd kan worden, precies zoals mijn personage zich voelt. En ook ik vestig mijn hoop op de creativiteit van de mens. En de wil tot samenwerking, samenleven. Want zonder dat zijn we verloren.’