Laatbloeier Harrie speelt de Grimmige Waterval

Harrie en tegenspeelster Nanska van de Laar in MEDEA 2.0

Harrie Gort, onlangs 67 jaar geworden, beschouwd zichzelf als een laatbloeier. Qua werk doet hij niets meer, doordat hij op zijn 62e met vervroegd pensioen kon. Die mogelijkheid opende voor hem een leven vol theater. ‘En soms ook wat drama!’ vult hij lachend aan. ‘In de laatste jaren bij mijn vorige werkgever ABN AMRO deed ik mee aan een cabaret met zang en spel en we speelden dan in de grote theaters van Nederland, waaronder De Meervaart in Amsterdam, het Chassé Theater in Breda etc. Ik had de eer daar te werken met goede regisseurs als Daniel Cohen en Dick van den Heuvel. Dat smaakte naar meer en dus speelde ik, vanaf mijn pensioen, mee met diverse musicalverenigingen in West Friesland.’

‘Mensen dachten vaak dat ik het niet naar mijn zin had als ik weer overstapte, maar dat was helemaal niet waar. Ik wilde juist zoveel mogelijk leren. Zo was ik o.a. Tickens in Beauty and the Beast bij Z&V in Opmeer, speelde ik in Zwaag o.a. in Joseph and the Amazing Technocolor Dreamcoat en deed ik mee aan A Christmas Carol bij AZOV. Nu speel ik bij Theatergroep Groots in Hoorn als domme boef. Daar spelen we de voorstelling Braaf, waar ik samen met mijn schoondochter in sta. Daarnaast speel ik ook in allerlei toneelstukken. Mijn mooiste rollen zijn de klok Tickens in Beauty and the Beast en mijn rol in Medea 2.0, waarin ik met danseres Nanska van de Laar mag spelen.’

Grimmige Waterval

Harries netwerk is enorm groot en dus is het niet zo gek dat hij de oproep voor speler van OER onder ogen kreeg. ‘Ik hou van locatietheater en ook het onderwerp sprak me aan: de wereld die toch langzamerhand ten onder gaat. Ik vertolk de rol van Fossegrimmen, één van de goden. Die start eigenlijk de discussie dat het allemaal zo niet meer kan. De andere goden vinden het eerst niets maar ik krijg ze wel mee. Fossegrimmen eigenlijk een natuurwezen, letterlijk betekent het in het Noors grimmige waterval.’ Als de spelers bij MAK Blokweer uit zoeken hoe hun scenes gespeeld moeten worden, is Harrie in zijn element. ‘Dat is zo anders dan op de vlakke vloer in de school waar we repeteren!’

Gewetensvraag

Hoe duurzaam Harrie zelf is, vindt hij een gewetensvraag. ‘Ik denk dat ik meer kan doen, maar doe dat niet altijd. Wel afval consequent scheiden natuurlijk. Maar als ik iets koop, kijk ik niet altijd hoe het zit met de duurzaamheid. De eigen portemonnee is helaas ook nog een gegeven. Ik hoop echter wel dat iedereen over 50 jaar heeft ingezien dat het toch anders moet. Dat Trump er niet meer is en we een wereld hebben waar we rekening met elkaar moeten gaan houden. Ik ben echter bang dat ik toch op een roze wolk loop. Maar ik wil het graag geloven.

Geniet van je rol, hoe klein die ook is

Harrie wil met al zijn ervaring graag wat meegeven aan zowel publiek als zijn collega’s. ‘Publiek, Geniet van de spelers hoe zij weergeven wat je zelf eigenlijk al lang denkt.
En medespelers, geniet van je rol hoe groot of klein die ook is. Het zit hem echt niet in het aantal woorden tekst dat je hebt. Het gaat om de uitvoering. Er zijn geen kleine rollen. Iedereen is belangrijk. Makers; succes met de verdere uitvoering. Er zijn vast nog veel hobbels te nemen.’